آیاتی در شأن فاطمه و دیگر افراد اهل بیت رسول خدا نازل شده است که مصداق اتمّ و اکمل آن آیات می باشند و آنان نمونه کامل موضوع آیه می باشند. برخی از آیات که در شأن آنان نازل شده اند:

آیه تطهیر:

إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا

(سوره احزاب/33)

مصداق اهل بیت که مطهر و پاک می باشند فاطمه، علی و حسنین است.

آیه مباهله:

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةَ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ

(آل عمران/61)

فاطمه تنها نساء نامی باشد.
این آیه نیز همانند آیه تطهیر بزرگ ترین و مهم ترین سند افتخار و فضیلت خاندان رسول خدا است که پروردگار آنان را برگزید و به عنوان شایستگان اسوه های بشریت معرفی نمود.

آیه مودت:

قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى

(سوره شوری، آیه 23)

اهل بیت رسول الله کسانی هستند که خداوند مودت آنان را بر هر مسلمانی واجب کرده است و منظور از واجب کردن مودت اهل بیت تنها این است که محبت را وسیله ای قرار دهد برای این که مردم را به اهل بیت ارجاع دهد و اهل بیت مرجع علمی مردم قرار گیرند.

آیه ذوی القربی:

وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ

(اسراء/26)

طبرسی با سلسله اسنادش از ابوسعید خدری صحابی رسول الله نقل می کند که وقتی این آیه نازل شد پیامبر فدک را به فاطمه بخشید.

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 1 اردیبهشت1391 ساعت 17:46 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 25 فروردین1391 ساعت 15:48 موضوع گالري عكس | لینک ثابت

ام الائمه
(مادر امامان):
به موجب روایات نقل شده از سوی اهل تسنن و شیعه، نسل پاک پیامبر به وسیله دخترش به وجود آمده و گسترش یافته است. رسول اکرم(ص) فرموده است: پروردگار عزیز و بلند مرتبه نسل هر پیامبر را در صلب خود آن پیامبر قرار داد، حال آنکه نسل مرا در صلب علی جای قرار داد.
آن حضرت چندین بار به دختر عزیزش فرمود: ای فاطمه، تو را بشارت می‏دهم که از نسل تو یازده فرزند معصوم، امام مردم خواهد شد و آخرین آنها مهدی علیه السلام است.
ام ابیها
یعنی: مادر (و دلسوز) پدرش
کنیه‏ای است که پدر بزرگوارش حضرت رسول اکرم(ص) وی را بدان خواند. چه اینکه پیامبر در خردسالی مادر را از دست داد و سراسر عمر عزیزش را بسختی گذراند و تا قبل از ازدواج با بانو خدیجه و حتی پس از آن، پیوسته مورد آزار مشرکان بود، یا در جنگها به این سو و آن سو می‏رفت و دشواری تحمل می‏کرد. در این همه پس از تولد دختر عزیزش فاطمه، با اینکه وی کودکی بیش نبود همواره چون پروانه به گرد شمع، از پدر جدا نمی‏شد و در رفع اندوه او آنچه می‏توانست می‏کوشید و از پدر دلجویی می‏کرد. اگر آن بزرگوار در جنگی آسیب می‏دید فاطمه خردسالش بود که بر زخم و رنج پدر مرهم می‏نهاد و بر آرامش و سلامت جانش اصرار داشت. چون رسول خدا(ص) دلسوزی وی را می‏دید اشک می‏ریخت و می‏فرمود: او مادر پدرش است.
«ام‏» به معنی مادر و اصل و ریشه است و در حقیقت آن بانو را باید مادر نبوت دانست.
ام ابیها بود آن خوش خصال چونکه بود بانوی کاخ جلال
(حیدر تهرانی)
این کنیه را شیعه و سنی نقل کرده و در معنای آن وجوهی بیان نموده‏اند. در میان معانی آن شاید بهترین وجه این باشد که: «ام‏» در لغت‏به معنی مقصود و هدف نیز آمده است و چون فاطمه ثمره درخت نبوت و حاصل عمر حضرت ختمی مرتبت‏بود او را ام ابیها گفتند. او بود که مقصود حقیقی و هدف و ثمره واقعی زندگانی پیغمبر بود و فرزندی شناخته می‏شد که پیامبر می‏خواست.

جهت خواندن ادامه القاب به ادامه مطلب مراجعه کنید...

ادامه مطلب

نوشته شده توسط علمدار بی علم در سه شنبه 15 فروردین1391 ساعت 13:0 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت

      نیـمـه شــب، تـابـــوت را بـرداشـتـنــد

بـــار غــــم بـر شــانـــه هـا بگذاشتنــد    

     هـفـت تــن، دنـبــال یـک پیکــر روان

وز پــی آن هـفــت تـن، هفـت آسمــان    

     ایــن طـرف، خیــل رُسُـــل دنبـــال او

آن طــرف، احمـــــد به استـقـبــــال او    

     ظــاهــرا تشیـیـع یـک پـیـکـــر ولــــی

بـاطـنــا تشـیـیـع زهــــرا و عـلـــــــــی    

     ابـــرهــا گِـریـنــد بـر حـــال عــلــــــی

مــی رود در خــاک، آمـــال عــلــــــی    

     دل همه فریــاد و لــب، خاموش داشت

مــرده ای، تابــوت، روی دوش داشت    

     آه آه؛ ای همـرهـــان، آهــستـــه تـــــــر

مـی بـریـد اســـــرار را، سـربستــه تـر    

     ایــن تـــن آزرده، بـاشـــد جـــــان مــن

جــــــان فـدایـــش، او شـده قربـان مـن    

     همــــرهــان، ایـن لیـلـــه القدر من است

من هـلال از داغ و، این بــدر من است    

     اشــک مــن زیـن گــل، شــده گـلـفــام تر

هـسـتـی ام را مـی بـَریـــد، آرام تـــــــــر    

     وســعــتِ اشــکــم، به چشـم ابــر نیست

چــاره ای غیـر از نمـاز صبـــــر نیست    

     زیـن گـل من، بـاغ رضوان نَفحه داشت

مصحف من بود و هجـده صفحه داشت   

     مَرهـمـی خــــرج دل چــاکــــــم کـنـیـــد

هـمـرهــان، هـمــراهِ او خـــاکـــم کـنـیــد   

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 11 فروردین1391 ساعت 12:22 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 11 فروردین1391 ساعت 8:50 موضوع گالري فيلم | لینک ثابت

..............

..............

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 11 فروردین1391 ساعت 8:24 موضوع گالري عكس | لینک ثابت

آقا بیا ز کوچه ما هم عبور کن

آقا بیا به خاطر مادر ظهور کن

ای تکسوار جاده چشمان خیس من

این دیده را پر عطر حظور کن

آقا بیا و به گوشه نگاه خویش

چشم تمام شیاطین تو کور کن

در این دو ماه عزای دل غمین

آقا بساط گریه مان را تو جور کن

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 26 اسفند1390 ساعت 18:10 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت

نوشته شده توسط علمدار بی علم در چهارشنبه 24 اسفند1390 ساعت 13:28 موضوع گالري عكس | لینک ثابت

نوشته شده توسط علمدار بی علم در چهارشنبه 24 اسفند1390 ساعت 13:20 موضوع گالري فيلم | لینک ثابت

نام شریف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترین لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شیعیان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مکرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نیز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از یک مادر هستند.
ولادت آن حضرت در روز اول ذیقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدینه منوره واقع شده است. دیرى نپایید که در همان سنین کودکى مواجه با مصیبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربیت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.
در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.
یک سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. این جا بود که آن حضرت نیز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبیت (ع) را با حکومت حیله گر بنى عباس اظهار مى کرد.

جهت خواندن کامل متن به ادامه مطلب مراجعه کنید...

ادامه مطلب

نوشته شده توسط علمدار بی علم در جمعه 19 اسفند1390 ساعت 11:21 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت

نوشته شده توسط علمدار بی علم در سه شنبه 4 بهمن1390 ساعت 9:34 موضوع گالري فيلم | لینک ثابت

تولد امام:

حضرت رضا علیه السلام در یازدهم ذیقعدة الحرام سال 148 هجری در مدینه دیده به جهان گشودند. از قول مادر ایشان نقل شده است که: "هنگامی‌که به حضرتش حامله شدم به هیچ وجه ثقل حمل را در خود حس نمی‌کردم و وقتی به خواب می‌رفتم، صدای تسبیح و تمجید حق تعالی و ذکر "لااله‌الاالله" را از شکم خود می‌شنیدم، اما چون بیدار می‌شدم دیگر صدایی بگوش نمی‌رسید. هنگامی‌که وضع حمل انجام شد، نوزاد دو دستش را به زمین نهاد و سرش را به سوی آسمان بلند کرد و لبانش را تکان می‌داد؛ گویی چیزی می‌گفت.

جهت خواندن کامل متن به ادامه مطلب مراجعه کنید...

ادامه مطلب

نوشته شده توسط علمدار بی علم در یکشنبه 2 بهمن1390 ساعت 19:18 موضوع نوشته هاي سايت | لینک ثابت